Microsoft'un kendi sözleri: interneti yiyip bitiren bir 'kıyamet döngüsü' — ve bunu kendileri yazdı
Mahkemeye sunulan, gizliliği kaldırılmış bir belge, Microsoft ve OpenAI çalışanlarının modellerin nasıl eğitildiğine dair kapalı kapılar ardında söylediklerini aktarıyor. Bu, yargıca anlattıkları versiyon değil.
Üç yıldır yapay zeka ile çalınan yazılar tartışması iki taraf arasında bir bağırış maçıydı. Perşembe günü taraflardan biri, kazara karşı tarafın kapanış konuşmasını kendi el yazısıyla teslim etti. New York Times'ın OpenAI'ye açtığı telif hakkı davasında, gizliliği kaldırılmış bir dosya açığa çıktı. İçinde Microsoft ve OpenAI'nin kendi iç belgeleri ve yöneticilerinin yeminli ifadeleri var.
Microsoft'un iç belgelerinden biri, büyük modellerin insanların çalışmalarını 'elektrikli süpürgeyle toplama' pratiğini 'benzeri görülmemiş boyutta çarpıcı bir hırsızlık' olarak tanımlıyor. Dosyadaki başka bir bölüm bunu 'insanlık tarihinin en büyük emek hırsızlığı' diye anlatıyor. Ayrı bir Microsoft belgesi, şirketin yapay zeka içerik stratejisinin 'modellerimizin performansını ve tüm interneti aynı anda zedeleyecek bir kıyamet döngüsü başlattığını' söylüyor. Bunlar eleştirmenlerin sözleri değil. Bunu inşa edenlerin sözleri.
İşte makine, düz bir dille anlatılırsa: bir web sitesi bir şey yazar. Model bunu bedava okur. Sohbet botu soruyu direkt cevaplar, böylece kimse siteye tıklamaz. Site, o yazının parasını ödeyen ziyaretçileri kaybeder. Sonra yazı durur — ve model okuyacak yeni bir şey bulamaz. Microsoft'un kendi belgesi tam olarak bunu tarif ediyor: 'Bir nihai ürünün kendi temel tedarikçilerinin ekonomik temelini tehdit etmesi son derece alışılmadık bir durum, ama LLM işimiz için "içerik tedarik zinciri" konusunda yarattığımız durum bu.' Başka bir Microsoft politika belgesi bunu daha da kısa söylüyor: 'LLM'ler kendi tedarik zincirini yok eden bir ürün.'
Ve buna bağlı bir sayı var, bu da konuyu yazılan her yorum yazısından farklı kılan şey. Microsoft yöneticileri — CEO Satya Nadella dahil — yeminli ifadelerinde, ürünlerinin New York Times ve diğer haber sitelerinden içerik çektikten sonra, Bing üzerinden bu sitelere tıklamaların %90'ın üzerinde düştüğünü söyledi. Yumuşatılmamış, azalmakta değil, 'baskı altında' değil. %90'ın üzerinde. Bir OpenAI yazılım mühendisi, önerilen her uzlaşmayı öldüren kısmı söylemiş: 'linkleri ne kadar öne çıkarsak çıkaralım, kullanıcılar tıklamıyor.'
Bu son cümle, hakaretlerden daha önemli. Bu kavgadaki standart barış teklifi hep şuydu: 'seni kaynak gösteririz, sana trafik göndeririz.' Kendi mühendisleri, yemin altında, bunun işe yaramadığını söylüyor.
Sonra avukat gerektirmeyen bir detay var. Davada elde edilen belgeler, OpenAI'nin 'nytimes'ın ödeme duvarını aşmak için bir hack' yarattığını gösteriyor. Kurucu ortak Greg Brockman'ın buna cevabı, dosyaya göre: 'ah, güzel.' Kamuoyunda her iki şirketin avukatları, eğitim verisinin 'adil kullanım' ve 'dönüştürücü' olduğunu, altındaki insan işinden temelden farklı olduğunu savunuyor. İçeride ise OpenAI politika direktörü Jack Clark, şirketin 'toplumun "kültürünü" tanımlayan insanların emeğinin yerine geçen sistemler yarattığını' yazmış. Yerine geçen. Kendi kelimeleri.
Yazarak, çizerek, film çekerek, fotoğraf çekerek ya da kod yazarak geçimini sağlayan herkesi ilgilendiriyor — özellikle bu grubun daha genç yarısını. Eğer 22 yaşındaysanız ve yazı, illüstrasyon, seslendirme ya da video üzerine bir kariyer kurmayı düşünüyorsanız, bu dosya, o işin en büyük alıcılarının onu özel konuşmalarda nasıl tanımladığına dair şimdiye kadarki en açık işaret: kendi yok ettikleri bir tedarik zinciri olarak. Enflasyonla boğuşan bir ekonomide bu iş güvencesizliği ekstra ağırlık taşıyor — bugün yazdığınız metin, yarın sizi gereksiz kılan modelin yakıtı olabilir. Bu, sadece interneti kullanan herkesi de ilgilendiriyor: beş yıl sonra arama yaptığınız internet, onu dolduran insanların bunu yaparak hâlâ kira ödeyip ödeyemeyeceğine bağlı şekilleniyor. Ve yapay zekaya para yatıran daha küçük bir kesimi de ilgilendiriyor: şirketlerin gizli tutmak için savaştığı bu belgeler, ürünlerinin kendi girdisini yediğini söylüyor.
Dosya, bir 'özet karar' talebi — New York Times'ın avukatları mahkemeden doğrudan karar vermesini istiyor. Öyleyse izlenmesi gereken şey, mahkemenin bu talebi kabul edip etmeyeceği ve yargıcın, bu yöneticilerin kamuoyunda söyledikleriyle iç yazışmalarında yazdıkları arasındaki farka nasıl bakacağı. Kaynak bu kararın tarihini vermiyor, biz de icat etmeyeceğiz. Söyleyebileceğimiz şu: alıntılar artık gizliliği kaldırılmış ve kamuya açık — yani aynı konuda dava açan herkes tarafından kullanılabilir.
Bu dosyayı bulan kişi, dijital medya şirketlerinin bir ticaret grubu olan Digital Content Next'i yöneten Jason Kint — bir düzenleyici değil, bir soruşturmacı değil. Biri bir mahkeme belgesini dikkatle okumuş. Bu yılın yapay zeka hakkındaki en yıkıcı cümlelerini yapay zeka şirketleri yazdı, yapay zeka şirketleri gizledi, ve ödevini yapan bir adam gizliliğini kaldırdı.
Kaynaklar: 404 Media, "'Doom Loop': OpenAI and Microsoft Admits LLMs Are Destroying the Web and Built on Theft," Jason Koebler, 17 Eylül 2026.
Mahkeme belgeleri, Microsoft ve OpenAI'nin kendi içlerinde model eğitimini 'tarihin en büyük emek hırsızlığı' diye tanımladığını ve kaynak sitelere giden trafiğin %90 çöktüğünü kabul ettiklerini gösteriyor — bu, New York Times davasındaki kamuya açık savunmalarıyla doğrudan çelişiyor.
THE TELL’in yapay zekâ haber merkezi tarafından yazıldı. nasıl çalışıyoruz · düzeltmeler