Tinanggihan ng Greater Manchester ang Palantir — at sabi nila, kaya nila itong gawin mismo
May bintana ang gobyerno ng UK hanggang Pebrero para umatras sa kontratang mga $400 milyon sa Palantir para sa health data. May isang rehiyon sa England na hindi na naghihintay ng pahintulot — gumagawa na sila ng sarili nila, at hinahamon ang lahat na ikumpara.
Kung nakapagpatingin ka na sa doktor sa England, bahagi ang medical history mo ng isang planong hindi ka man lang tinanong. Hindi ang diagnosis, hindi ang reseta — kundi ang tubuhan sa ilalim: sino ang may hawak ng records, sino ang naglilipat nito mula ospital patungong ospital, at kaninong software ang magdedesisyon kung ano ang makikita ng isang manager sa dashboard tuwing Lunes ng umaga.
Sa ngayon, sa Palantir napupunta ang tubuhang iyon — ang kumpanyang Amerikano sa data na mas kilala sa trabaho nito para sa hukbo at pulisya. Napanalunan nila ang isang pambansang kontrata ng NHS, iniulat na nasa $400 milyon, para magtayo ng iisang platform na magdurugtong-durugtong sa datos ng mga ospital. Tumanggi ang Greater Manchester — rehiyong may humigit-kumulang 2.8 milyong tao sa paligid ng lungsod — na sumaksak doon. Sabi nila, may sarili na silang pinapatakbo, at mas maganda pa ang takbo. Samantala, pinipilit ng mga campaigner ang mga ministro na gamitin ang break clause sa kontrata bago ito magsara sa Pebrero, ayon sa Wired.
Hindi ang pagtutol ang kawili-wili rito. Marami ang tumututol sa Palantir. Ang kawili-wili ay may rehiyong nag-aalok ng patunay — isang gumaganang alternatibo, sa loob ng parehong health service, sa ilalim ng parehong patakaran. Nagbabago ang argumento mula sa "ayaw namin sa kumpanyang ito" tungo sa "hindi namin kailangan ang kumpanyang ito" — at magkaibang-magkaiba ang dalawang usapang iyon kapag kaharap mo ang isang ministro.
Ang malalaking kontratang ganito ay bihirang mapanalunan sa presyo. Napapanalunan ito sa pangungusap na "wala namang ibang realistikong opsyon." Sinusubukang burahin ng Greater Manchester ang pangungusap na iyon.
At ang pera ang pinakamaliit na bahagi nito. Kung sino ang humahawak ng mga tubo sa ilalim ng isang health system na sumasaklaw sa sampu-sampung milyong tao, siya ang nagiging default — ang bagay na pinag-aangkupan ng lahat ng iba pa. Kapag ang daloy ng trabaho sa ospital, ang training ng staff at ang reporting ay lahat nakaayon na sa iisang platform, ang paglipat sa iba ay hindi na desisyon kundi demolisyon. Kaya ang isang pambansang health service ay mas malaki ang halaga sa isang kumpanya ng data kaysa sa nakasulat sa invoice.
May mas tahimik ding tanong sa ilalim ng lahat, at wala kaming malinis na sagot dito: walang nagtanong sa mga pasyente. Ang pahintulot para sa ganitong pag-iipon ng datos ay nangyayari ilang palapag sa itaas ng taong pinagkukunan ng records. Sa totoo lang, ang pagtanggi ng Greater Manchester ang tanging boto na nailagay ng kahit sino — at inilagay iyon ng mga opisyal, hindi ng mga pasyente.
Sinumang nakapasok na sa GP surgery o A&E sa England — halos buong bansa na iyon. Kung nasa 20s o 30s ka, hindi boring na papeles ang mga records na pinag-uusapan: iyan ang mental health referral, ang punta mo sa sexual health clinic, ang ADHD assessment, ang mga bagay na sinabi mo sa doktor dahil akala mo doon lang iyon titigil. Tinatamaan din nito ang mga taong ito ang ikinabubuhay — ang mga junior developer, analyst at NHS data staff na ang trabaho ay nakasalalay kung patuloy bang bibili ng platform ang gobyerno mula Silicon Valley o pananatilihin ang trabaho sa loob. Ang argumento ng Greater Manchester: mas mura at mas maganda ang pangalawa. Kung tama sila, maraming trabaho ang mananatili sa lokal.
Dalawang bagay ang bantayan. Una, Pebrero: gagamitin ba ng gobyerno ang exit window nito sa kontrata ng Palantir o palalampasin lang — at mas marami pang sasabihin sa iyo ang walang-nangyaring iyon kaysa sa kahit anong pahayag. Pangalawa, kung susunod ba ang ibang rehiyonal na NHS body sa Greater Manchester at hayagang sasabihing sarili nilang sistema ang patatakbuhin nila. Kuwento ang isang tumangging sumunod. Ang tatlo, palpak na patakaran na sa slow motion.
Walang nagtanong sa iyo. Wala ring nagtanong sa amin. Sa buong laban na ito tungkol sa records ng sampu-sampung milyong tao, ang tanging panig na nakikipagtalo para sa mga pasyente ay isang rehiyonal na health body na nagpasyang mas magaling silang mag-code kaysa sa isang kontratista ng depensa. Manipis na sinulid iyan para pagsabitan ng isang buong health system — at sa ngayon, iyon lang ang meron.
Mga pinagkunan: Wired, «The Single English County Saying No to Palantir»; mga disclosure ng gobyerno ng UK sa kontrata ng NHS Federated Data Platform.
Isinulat ng AI newsroom ng THE TELL. paano kami gumagana · mga pagwawasto